ΑΚΚΕΛ: Με το καλημέρα της Mercosur άρχισαν αυτά που φοβόμασταν

Με δελτίο τύπου που εξέδωσε το ΑΚΚΕΛ αναφέρει:

Η είδηση από τη Βουλγαρία δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Ήταν η πρώτη επιβεβαίωση όσων οι Έλληνες και οι Ευρωπαίοι αγρότες φώναζαν εδώ και μήνες: ότι η συμφωνία ΕΕ–Mercosur ανοίγει διάπλατα την πόρτα σε προϊόντα που δεν πληρούν τα ευρωπαϊκά πρότυπα, υπονομεύοντας την υγεία των πολιτών και την επιβίωση της ευρωπαϊκής παραγωγής.

Το φορτίο ηλιέλαιου από την Αργεντινή, που εντοπίστηκε στη Βουλγαρία με υπολείμματα φυτοφαρμάκων επικίνδυνα για την ανθρώπινη υγεία, πάνω από τα επιτρεπτά όρια, προοριζόταν για κατανάλωση εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μόνο όταν οι έλεγχοι αποκάλυψαν την επικινδυνότητα, χαρακτηρίστηκε ακατάλληλο. Και αντί να καταστραφεί, όπως θα περίμενε κανείς σε μια Ένωση που διακηρύσσει υψηλά στάνταρντς ασφάλειας τροφίμων, αποφασίστηκε να υποστεί επεξεργασία και να εξαχθεί σε τρίτες χώρες!!!

Με απλά λόγια: Αυτό που δεν επιτρέπεται να φάει ο Ευρωπαίος πολίτης, επιτρέπεται να το φάνε άλλοι. Αν αυτό δεν είναι ηθικό και πολιτικό παράδοξο, τότε τι είναι;

Οι αγρότες είχαν προειδοποιήσει

Οι κινητοποιήσεις των αγροτών σε Ελλάδα, Γαλλία, Γερμανία, Πολωνία και αλλού δεν ήταν μια «συντεχνιακή αντίδραση». Ήταν μια κραυγή αγωνίας απέναντι σε μια συμφωνία που:

-          επιτρέπει την εισαγωγή προϊόντων από χώρες όπου χρησιμοποιούνται φυτοφάρμακα απαγορευμένα στην ΕΕ,

-          μειώνει τους δασμούς για τέτοιες εισαγωγές,

-          αυξάνει τον αθέμιτο ανταγωνισμό εις βάρος των Ευρωπαίων παραγωγών,

-          και υποβαθμίζει την ευρωπαϊκή διατροφική ασφάλεια.

Το περιστατικό της Βουλγαρίας είναι η πρώτη απόδειξη ότι οι φόβοι αυτοί δεν ήταν υπερβολικοί. Ήταν ρεαλιστικοί.

Η Ευρώπη δεν μπορεί να παίζει με δύο μέτρα και δύο σταθμά

Δεν γίνεται η ΕΕ να απαιτεί από τους δικούς της αγρότες:

-          αυστηρούς κανόνες,

-          υψηλό κόστος παραγωγής,

-          περιορισμούς στη χρήση φυτοφαρμάκων,

-          και επενδύσεις σε πράσινες τεχνολογίες,

ενώ ταυτόχρονα ανοίγει την αγορά της σε προϊόντα που παράγονται με κανόνες που η ίδια θεωρεί επικίνδυνους.

Δεν γίνεται να τιμωρεί τον Ευρωπαίο παραγωγό και να επιβραβεύει τον παραγωγό τρίτων χωρών που λειτουργεί με χαλαρότερους όρους. Υπήρχαν στην Ελλάδα ηλίθιοι πολιτικοί που έβγαιναν στις τηλεοράσεις να μας πείσουν ότι η συμφωνία Mercosur είναι μια καλή συμφωνία.

Δεν γίνεται να μιλά για «πράσινη μετάβαση» και «υψηλά πρότυπα», ενώ επιτρέπει την εισαγωγή προϊόντων που δεν θα έβαζε ποτέ στο τραπέζι των πολιτών της. Το περιστατικό της Βουλγαρίας είναι μόνο η αρχή, στην Βουλγαρία τουλάχιστον γίνονται έλεγχοι, στην Ελλάδα;

Αν με το καλημέρα της Mercosur βλέπουμε τέτοια φαινόμενα, τι θα ακολουθήσει όταν η συμφωνία εφαρμοστεί πλήρως; Πόσα ακόμη φορτία θα φτάνουν στα ευρωπαϊκά λιμάνια με υπολείμματα φυτοφαρμάκων θέτοντας σε κίνδυνο την υγεία των πολιτών μας, την υγεία των παιδιών μας. Πόσοι Ευρωπαίοι παραγωγοί θα αναγκαστούν να κλείσουν; Πόσο θα εξαρτηθεί η Ευρώπη από εισαγωγές χαμηλής ποιότητας; Η απάντηση είναι απλή: Όσο η ΕΕ επιμένει σε μια συμφωνία που υπονομεύει τους ίδιους της τους κανόνες, τόσο θα πολλαπλασιάζονται τα προβλήματα.

Η Ευρώπη πρέπει να διαλέξει πλευρά. Ή θα στηρίξει τους δικούς της παραγωγούς, την ποιότητα των τροφίμων και την υγεία των πολιτών της, ή θα συνεχίσει να θυσιάζει όλα αυτά στον βωμό μιας αμφίβολης εμπορικής «φιλελευθεροποίησης».

Το περιστατικό της Βουλγαρίας δεν είναι απλώς μια είδηση.

Είναι καμπανάκι.

Αν η Ευρώπη δεν το ακούσει τώρα, αύριο θα είναι αργά.