ΠΟΓΕΔΥ: ΥπΑΑΤ υπό στρατιωτική διοίκηση – σήμερα στην ΚΑΠ να περιμένουμε ΟΥΚ, Rafale και “Ασπίδα του Αχιλλέα”;

Η ΠΟΓΕΔΥ ομολογεί ότι υποτίμησε τη νέα αντίληψη περί αγροτικής πολιτικής.

Πιστεύαμε ότι οι επιζωοτίες αντιμετωπίζονται με κτηνιάτρους, στελεχωμένες υπηρεσίες, εργαστήρια, βιοασφάλεια, ελέγχους και χρηματοδότηση. Η Κυβέρνηση φαίνεται να ανακάλυψε αποτελεσματικότερη μέθοδο: στρατιωτικό αξιωματικό, υποχρεωτική υπακοή των πολιτικών υπηρεσιών και πειθαρχικές ποινές στους κτηνιάτρους.

Αφού λοιπόν επιλέχθηκε αυτός ο δρόμος, προτείνουμε να ολοκληρωθεί το σχέδιο: άρματα μάχης στην Αχαρνών, πολεμικά πλοία στα νησιά και Rafale πάνω από τις ζώνες επιτήρησης.

Το ζήτημα, όμως, παύει να είναι αστείο όταν μια αιφνιδιαστική διάταξη θέτει τις αρμόδιες πολιτικές και κτηνιατρικές υπηρεσίες υπό εντολές στρατιωτικού οργάνου και απειλεί τους δημοσίους υπαλλήλους με υποχρεωτικές πειθαρχικές συνέπειες εάν δεν συμμορφωθούν.

Η ΠΟΓΕΔΥ θεωρεί αυτή τη ρύθμιση θεσμικά αυταρχική, επιστημονικά επικίνδυνη και εξαιρετικά προβληματική ως προς τη συμβατότητά της με το ενωσιακό δίκαιο για την υγεία των ζώων και τους επίσημους ελέγχους. Κανένας εθνικός νόμος και καμία επίκληση «παρέκκλισης» δεν μπορεί να καταργεί τις εγγυήσεις που απορρέουν από το άμεσα εφαρμοστέο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Γι’ αυτό το μήνυμα πρέπει να είναι απολύτως καθαρό: απέναντι σε έναν νόμο με “χουντική” αντίληψη περί διοίκησης των πολιτικών υπηρεσιών, η απάντηση δεν θα είναι η σιωπή. Η ΠΟΓΕΔΥ θα εξαντλήσει κάθε διαθέσιμο εθνικό και ευρωπαϊκό ένδικο και θεσμικό μέσο για τον έλεγχο της νομιμότητάς του και την προστασία των συναδέλφων.

Και εδώ πλέον υπάρχει και πολιτική ευθύνη με ονοματεπώνυμο. Ζητούμε την παραίτηση των πολιτικών προσώπων που φέρουν την ευθύνη για αυτή την επιλογή, με πρώτο τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Μετά από τόσο διάστημα στο ΥπΑΑΤ, θα περίμενε κανείς να έχει αντιληφθεί ότι το Υπουργείο δεν διοικείται ούτε εξ αποστάσεως ούτε με στρατιωτικά παραγγέλματα, αλλά με γνώση του πεδίου, των υπηρεσιών και των πραγματικών αναγκών της ελληνικής κτηνοτροφίας.

Το ίδιο ισχύει και για τον Γενικό Γραμματέα που επαίρεται για τις στενές του σχέσεις με την Αντιπροεδρία της Κυβέρνησης που αδυνατεί να αντιληφθεί ότι το ΥπΑΑΤ και το Ταμείο Γεωργίας Κτηνοτροφίας δεν είναι ΔΥΠΑ ούτε «βιομηχανία» απευθείας αναθέσεων. Όποιος υποστηρίζει δημόσια ένα πλαίσιο που παραπέμπει περισσότερο σε διοικητικές αντιλήψεις άλλης εποχής παρά σε σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος δικαίου, οφείλει να αναλαμβάνει και την πολιτική ευθύνη του. 

Πριν, πάντως, χρειαστούμε το ΓΕΕΘΑ για να σώσουμε την ελληνική κτηνοτροφία, ας απαντήσει κάποιος σε κάτι απλούστερο:

Δόθηκαν στους κτηνιάτρους άνθρωποι, μέσα και χρήματα; Αξιοποιήθηκαν όλοι οι διαθέσιμοι πόροι, ακόμη και του Ταμείου Γεωργίας και Κτηνοτροφίας;

Γιατί η ανεπάρκεια πολιτικού σχεδιασμού δεν θεραπεύεται με στολές και διαταγές.

Και μια τελευταία παράκληση ενόψει της σημερινής εκδήλωσης για τη νέα ΚΑΠ: ελπίζουμε η “επιχειρησιακή αναβάθμιση” του ΥπΑΑΤ να μην έχει προχωρήσει τόσο γρήγορα ώστε στην είσοδο να μας περιμένουν ΟΥΚ, στον ουρανό Rafale και περιμετρικά η “Ασπίδα του Αχιλλέα”.

Η αγροτική πολιτική χρειάζεται σχέδιο. Όχι σχέδιο μάχης.