Τουρισμός Ώρα Μηδέν - «Κραυγή αγωνίας» των ξεναγών και εργαζόμενων σε τουριστικά γραφεία

Ο κλάδος των ξεναγών είναι ένας από εκείνους που συμπαρέσυρε η «δίνη» της πανδημίας του κορονοϊού. Με κλειστά σύνορα, με «σφραγισμένα» μουσεία και πολιτιστικούς χώρους, με τη μη έλευση επισκεπτών από παραδοσιακές αγορές όπως η Αμερική, τα Βαλκάνια, η Ευρώπη και η Τουρκία, αλλά και με τα αυστηρά μέτρα όταν πατήθηκε το «on» στον τουρισμό το καλοκαίρι (π.χ. οκτώ άτομα μόνο μέσα στα μουσεία) πώς θα μπορούσαν να εργαστούν; Οι περισσότεροι δεν δούλεψαν καθόλου ενώ και όσοι το έκαναν, ήταν μόνο για λίγες ημέρες, μετρημένες στα δάχτυλα των χεριών. Όταν ο μέσος όρος εργασίας για έναν ξεναγό είναι περίπου 160 – 180 ημέρες τον χρόνο και εφέτος εργάστηκε μόλις 17- 20 ημέρες, τότε κατανοεί κανείς τη δυσκολία στην οποία έχουν περιέλθει οι συγκεκριμένοι επαγγελματίες. Μάλιστα, όπως επισημαίνουν έχουν να αντιμετωπίσουν και την αδικία του ότι πολλοί έμειναν εκτός της αναστολής των συμβάσεων εργασίας, κάτι το οποίο θα τους έδινε το δικαίωμα διεκδίκησης των επιδομάτων στήριξης από το κράτος, αφού δεν δινόταν η δυνατότητα να προσληφθούν έστω και για μια ημέρα προκειμένου να μπορέσουν να λάβουν τα συγκεκριμένα ωφελήματα.